Uszło.

 Znalazła go na pagórku, pod sosną. Wciąż drżał trochę, nieprzyzwyczajony do dotyku chłodnego wiatru na skórze.

 Musiała mu jednak oddać, że dzielnie starał się nie zwracać uwagi na igły z drzewa, które wyściełały tu podłoże i na których teraz leżał.

-Bezwłosy Wilku, nie musisz się dziwić, że tak na Ciebie zareagowali – rzekła.

-Nie dziwię się. Jest mi jedynie chłodno… -odburknął.

-Ludzie często śmieją się z łysiny… – próbowała go pocieszyć.

-Ja nie wyliniałem. Ja się wygoliłem. – głos Wilka przypominał warczenie.

-…Po co?

-Dość miałem dzikości. Odchowali mnie na wilka, zapominając, że nie ma już lasów. Sprawili, że znam się na wyciu i na gryzieniu… Ale nie ma już księżyca, do którego można wyć, ani zwierzyny, którą możnaby łowić. Chciałem…

-Chciałeś się upodobnić? Przecież… Nie ważne, czy będziesz posiadał futro, czy nie – nadal będziesz Wilkiem…

 Zmęczone, zielone ślepia spojrzały na nią z czymś więcej, niż tylko przestrachem.

-Wygoliłem się, ponieważ chciałem poczuć, jak to jest, po ludzku, dotknąć skórą skórę… Nie znałem tego wcześniej.

 -Wilku…

 -Dość! – ryknął, kłapiąc zębami.

 Poderwał się na łapy i ruszył gdzieś, przed siebie, starając się, by nikt nie mógł za nim nadążyć…

89.

-Dobrze było go spotkać. Nazywał mnie Rozrabiaka. Ostatni raz mnie widział, kiedy miałem nie więcej, jak cztery lata, ledwie od ziemi odrastałem…

…Co u Ciebie, zapytał…

…Żadnych zmian, naprawdę. Dawniej ukradkiem paliło się papierosy w kiblu szkolnym, teraz ukradkiem sypia się z żonami współpracowników…

88.

-Moje życie zmieniło się całkowicie w dniu, w którym zorientowałem się, że…

…Nazwę stacji telewizyjnej BBC można rozwinąć, jako Big Black Cock.

 Potem nic już nie było takie samo…

87.

-Czujesz ból, straszny, szarpiący, gdy zdajesz sobie w końcu sprawę, że nie ważne, co zrobisz, zawsze będziesz samotny, bo nigdy nie można poznać drugiego człowieka w pełni, nigdy nie przestajesz być tylko sobą, nigdy nie zrozumiesz drugiej osoby, a ona nie zrozumie Ciebie, że to wszystko o miłości, o dzieleniu ze sobą życia, to tylko bajki… Ta samotność w końcu otwiera Ci oczy i…

…No cześć, mała… Jestem C. Właśnie tłumaczyłem koledze W. zawiłości filozofii arystotelejskiej… Masz może chwilkę…?

86.

-Bycie tak zajebistym, jak ja, jest dla mnie nie lada ciężarem…

…Nadaje na mnie wiele obowiązków, jest wielką odpowiedzialnością, wystawia mnie na pustą, ludzką zazdrość i zawiść i…

…O, Boże, o, Boże, jak ja nienawidzę patrzeć w lustro…

85.

-Wczoraj zwątpiłem w swą męskość…

-Jak to się stało, kochanie?

-Nie potrafiłem odróżnić płci… To źle o mnie świadczy, prawda…?

-Ale… w jakiej sytuacji? Coś ty robił?

-No… Wczoraj się dowiedziałem, że wokalistki My Chemical Romance, The Rasmus i Tokio Hotel to wokaliści…

83.

-Stary, mam nowego żarta!

-Dajesz.

-Obczaj to, środowiskowy żart o eMGach:

“W knajpie siedzą Fingrin, Tyr i Czedol. Gadają o erpegach i w końcu zaczynają rozważać, jakie są części składowe dobrej sesji rpg.

-Ja tyle zajebistych sesji poprowadziłem, mówię Wam, gracze w sesji są co najwyżej złem koniecznym… – mówi Fingrin.

-Stary, ja też mam za sobą wiele kapitalnych sesji. Mówię Ci, gracze na sesji są zbędni. – mówi Tyr.

Na co przychyla się do stołu Czedol i z nieobecnym wyrazem twarzy pyta:

-Gracze? Jacy gracze?”

…Najsmutniejsze i najśmieszniejsze jest to, że ten żart to czysta prawda.